ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ ....Πολλές φορές όμως, τα γυρίσματα δεν πάνε όπως θα θέλαμε. Πίσω από τις κάμερες λοιπόν…

Με την Ομάδα Ιχνευταί κάνουμε διάφορες εξορμήσεις, τις οποίες μοιραζόμαστε μαζί σας. Πολλές φορές όμως, τα γυρίσματα δεν πάνε όπως θα θέλαμε. Πίσω από τις κάμερες λοιπόν…

Ξεκινήσαμε να πάμε μία βόλτα στη φύση… Καθίσαμε δίπλα σε ένα ποτάμι, καλή παρέα, με σκοπό να φτιάξουμε ένα καινούργιο βίντεο, αλλά και να απολαύσουμε τις ομορφιές της εξοχής και την επαφή μας με την φύση. Όλα πήγαιναν καλά, αλλά το ατύχημα δεν άργησε να συμβεί. Έχοντας χαρεί τόσο πολύ από τη βόλτα, το τοπίο και την καλή παρέα, ενθουσιάστηκα περισσότερο απ’ ότι έπρεπε και ξέχασα τις απλές οδηγίες του βουνού:

1.  Πρόσεχε που πατάς. Έλεγχε τις κινήσεις σου. Κάνε τα πράγματα όσο μπορείς πιο απλά, με προσοχή και σύνεση.

2.  Κράτα τον ενθουσιασμό σου για τη στιγμή που δεν είσαι απασχολημένος με κάποια εργασία.

3.  Έχε συγκεντρωμένα τα υλικά και τα εργαλεία σου σε ένα σημείο. Όταν δε χρησιμοποιείς μαχαίρια, πένσες, φτυάρια, σπίρτα, άλλα εύφλεκτα υλικά, νερό και τα λοιπά, φρόντισε να βρίσκονται τακτοποιημένα και να ξέρεις που βρίσκονται ανά πάσα στιγμή.

4.  Πρόσεχε πού κάθεσαι, πού κατασκηνώνεις, πού πατάς και πού βάζεις τα χέρια σου

5.  Μην υπερβαίνεις τα όριά σου. Όταν νιώθεις ότι δεν μπορείς, σταμάτα. Ξεκουράσου. Μην κάνεις υπερβολικές προσπάθειες για τίποτα.

6.  ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ (καμία υπερβολή)

Κάπως έτσι την πάτησα κι εγώ, έχοντας ενθουσιαστεί υπερβολικά για τη βόλτα και έχοντας τη Σιγουριά της «εμπειρίας», αυτοτραυματίστηκα, στο πόδι, με ένα μαχαίρι. Τώρα θα μου πεις ατυχήματα συμβαίνουν, άλλα ατυχήματα από τα παραπάνω αιτία δεν πρέπει να συμβαίνουν. Είναι επικίνδυνα και δεν ξέρεις τι μπορεί να επακολουθήσει. Δεν ξέρεις αν μετά από 5 ώρες πεζοπορία θα μπορεί κάποιος να έρθει να σου δώσει τις πρώτες βοήθειες ή αν το νοσοκομείο είναι κοντά, κλπ. Γενικά, προσοχή και όχι έπαρση.

Κανόνας νούμερο ένα: ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα του κανόνα: Καμιά υπερβολή

Θέλεις να ανοίξεις μία κονσέρβα. Ανοίγεις τον ελβετικό, κόβεις την κονσέρβα γύρω-γύρω, κλείνεις το σουγιά και τον τοποθετείς πάλι στην τσέπη σου ή όπου είναι η θέση του. Καλό είναι να μην τον παρατήσεις ανοιχτό στο χώμα. Ο λόγος είναι ότι μπορεί να τον πατήσεις ή να ακουμπήσεις τα χέρια σου, κατά λάθος, και να τραυματιστείς. Αυτό θα σου χαλάσει την εκδρομή. Αν κοπείς βαθιά θα χρειαστείς ράμματα ή επίσκεψη στο νοσοκομείο.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι μπορεί να χάσεις το μαχαίρι σου. Μπορεί αυτό να μην είναι τίποτα μπροστά σε ένα τραυματισμό, αλλά χωρίς μαχαίρι η ώρα ή η μέρα σου στο βουνό θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη, και είναι κρίμα.

Για μένα προσωπικά, μετά το μαχαίρι, το οποίο θεωρώ ένα από τα πολυτιμότερα αντικείμενα στο kit επιβίωσης μας, κάποιος πρέπει οπωσδήποτε να κουβαλά ένα μικρό, βολικό, εύκολο στη μεταφορά, φαρμακείο, που θα περιέχει τα άκρως απαραίτητα. Το φαρμακείο πρέπει να είναι εξοπλισμένο με τα καλύτερα υλικά, γιατί την ώρα που θα τα χρειαστείς… καλό θα είναι να μην έχεις κάνει εκπτώσεις. Η πρόσβαση σε αυτό πρέπει να είναι πάντα εύκολη.

Είναι γεγονός ότι τις περισσότερες φορές δεν πιστεύουμε ότι εμείς μπορεί να τραυματιστούμε, αλλά αυτό μπορεί να συμβεί και μάλιστα σε ανυποψίαστο χρόνο. Τότε η έκπληξη μας είναι μεγάλη. Οπότε προσοχή στον υπερ-ενθουσιασμό και την υπερ-σιγουριά.

Για όλους εσάς που ασχολείστε με τη φύση, όπως εκδρομές, πεζοπορίες, κλπ, καλό θα ήταν να παρακολουθήσετε μαθήματα πρώτων βοηθειών. Ποτέ δεν ξέρεις... μπορεί κάποτε να χρειαστεί να σώσεις μια ζωή… ακόμη και τη δική σου...

Για την ΟΜΑΔΑ ΙΧΝΕΥΤΑΙ

Lefteris Croc

Υ.Γ Το ατύχημα έγινε καλοκαίρι του 2014...Είμαι καλά
μην ανησυχείται χα.

ΤΟ ΝΕΟ SITE ΜΑΣ ΜΟΝΟ BINTEO KAI ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣΚΑΙ BUSHCRAFT    ΕΔΩ 

Περισσότερα...

Made In Greece - ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΟΥΣΕΙΑΚΟ ΛΕYΚΩΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΦΟΡΕΣΙΩΝ»

Τα μέλη της ομάδας Ιχνευταί κλήθηκαν, σαν Lightforce αυτή τη φορά, να φωτογραφήσουν και να αναδείξουν τις πλούσιες και μοναδικές Παραδοσιακές Στολές του Ελλαδικού μας χώρου. Η απάντηση ήταν άμεση.

Εξάλλου, ο πολιτισμός και το ταξίδι δε σταματά σε μια βόλτα στο βουνό, σε ένα σπήλαιο, σε έναν αρχαιολογικό χώρο, μα συνεχίζεται μέσα από πολιτιστικές εμπειρίες όπως τα αριστουργήματα των Αυθεντικών Ελληνικών Παραδοσιακών Στολών. Η εμπειρία και η γνώση που αποκτήθηκε από την επαφή με τις Γνήσιες Παραδοσιακές Στολές είναι ανεκτίμητη! Η μυρωδιά... η αφή... αισθήσεις που διεγείρονται και σε ταξιδεύουν σε άλλα μέρη και εποχές. 

Εικόνες που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μας αλλά και στο φωτογραφικό φακό μας...!

...Χωρίς περαιτέρω λόγια απολαύστε το backstage υλικό εδώ: lightforce.gr

Περισσότερα...

Τα «Έμψυχα Αγάλματα» των Αρχαίων Ελλήνων

Τα «Έμψυχα Αγάλματα» των Αρχαίων Ελλήνων
Άγαλμα είναι ένα γλυπτό ομοίωμα που αναπαριστά έναν Θεό  ή έναν Ημίθεο, έναν Κούρο ή μία Κόρη... Στα 450 π.Χ. η Αρχαιοελληνική τέχνη έφτασε σ' ένα τέτοιο σημείο τελειότητας, και στοχασμού που ποτέ δεν ξεπεράστηκε από τότε.


Η Ελλάδα έχει να επιδείξει έναν Φειδία, που τον χαρακτήρισαν ως «Πλάστη των Θεών»! Ο Θεϊκός Φειδίας αλλά και άλλοι γλύπτες της Αρχαίας Ελλάδας, κατόρθωσαν να κάνουν τα σκληρά και ψυχρά υλικά να πάρουν έκφραση και Ψυχή και να αποτυπωθεί πάνω τους, ολοζώντανη η Θεϊκή παρουσία!
Οι αρχαίοι Έλληνες καλλιτέχνες, γνώριζαν πώς να κάνουν ένα άγαλμα «Έμψυχο» και ζωντανό. Ήταν γνώστες της γλυπτικής τέχνης και «Μύστες» ταυτόχρονα…

Κατ΄αρχήν ήταν πολύ σημαντικός ο «Τόπος» που θα σμιλευόταν το άγαλμα. Όλοι οι αρχαίοι τόποι διατρέχονταν από Θεϊκή πνοή γιατί ήταν όλοι τους δημιουργημένοι πάνω σε πολύ ισχυρά γεωμαγνητικά πεδία και αυτή ακριβώς η ισχυρή ενέργεια τους, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την Εμψύχωση!

                                 

                                      ΛΕΙΨΑΝΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΛΑΤΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ     

Ένα άγαλμα αποκτούσε «Ζωή» ώστε με τη βοήθεια του Θεού που απεικόνιζε, να συντελεί στο να εκφράσει τη θέληση του, τη θεραπεία, καθώς και την Ουράνια βούληση!

Επίσης ήταν πολύ σημαντική η «Ύλη» που θα χρησιμοποιούσε ο γλύπτης για να σμιλέψει το άγαλμα. Τα υλικό θα έπρεπε να είναι κατάλληλο αφενός να συγκρατήσει και αφετέρου να διαβιβάσει ηλεκτρικά φορτία ψυχικής δύναμης…
Η παλαιότερη κατάλληλη ύλη ήταν το ξύλο και στη συνέχεια το Πεντελικό μάρμαρο και το ελεφαντόδοντο. Τα υλικά αυτά ενδυνάμωναν την ήδη θετική τους ενέργεια, σε χώρους με ισχυρό θετικό γεωμαγνητικό πεδίο. Σε αντίθεση με το οποιασδήποτε μορφής μέταλλο ή χαλκό που ουδετεροποιούσαν και εξουδετέρωναν την όποια αρνητική γήινη ακτινοβολία του χώρου και του τόπου…

Όταν το άγαλμα παρεδίδετο από τον Μυημένο γλύπτη στον ιερέα του εκάστοτε ναού, η εργασία της εμψύχωσης είχε μεν αρχίσει, αλλά δεν είχε ακόμα συντελεστεί.
Το άγαλμα έπρεπε να υποβληθεί σε «Κάθαρση» με τα 4 στοιχεία ώστε η τελική ζωή να δοθεί μέσω του 5ου στοιχείου.
Το τοποθετούσαν σε βάση από καθαγιασμένη άμμο (γήινο στοιχείο).
Το θυμιάτιζαν ώστε να περιβληθεί από νέφος αρωματικού καπνού (στοιχεία πυρός και αέρα).
Το ράντιζαν με αγιασμένο ύδωρ που το φύλασσαν σε 4 τελετουργικές υδρίες (υδάτινο στοιχείο).
Μετά την «Κάθαρση» το άγαλμα ήταν έτοιμο να πάρει ζωή, να την κρατήσει για πάντα, αλλά και να τη μεταδίδει για πάντα…

Ο Ιεροφάντης του Θεού που απεικόνιζε το άγαλμα, μαζί με άλλους 3 ιερείς-ιέρειες, προέβαιναν στο «άνοιγμα του στόματος και των οφθαλμών, δια της επιθέσεως των χειρών των επί του αγάλματος». Άγγιζαν τελετουργικά το άγαλμα, ψάλλοντας ταυτόχρονα κατάλληλους με την περίσταση Ύμνους που είχαν πρόσβαση στις βαθύτερες καταστάσεις της συνείδησης. Η αποτελεσματικότητα των Ύμνων οφειλόταν στην ακριβή προφορά των λέξεων, από τον τονισμό τους και τον χρωματισμό της φωνής του ιερέα του Θεού. Οι καθιερωμένες λέξεις ήταν μία «Επωδή» που καλούσε τις ανώτερες δυνάμεις να εμψυχώσουν τα αγάλματα. Ο ιερέας με την επίκληση της επωδής γείωνε μία  ουράνια ακτίνα συμπαντικής ενέργειας πραγματοποιώντας την ένωση μεταξύ Ουρανού και Γης.

Όταν ο «Ιεροφάντης» συνδέεται με το Θεό του, το πέπλο της υλικής πραγματικότητας αποτραβιέται σιγά-σιγά μπροστά από τα μάτια του… Το φως του Θεού του αποκαλύπτει τις ποιότητες του και βιώνει ταυτόχρονα το υλικό, το υπερβατικό, το Πνευματικό και το Ψυχικό πεδίο… Έχει την ιδιότητα να συνυπάρχει ταυτόχρονα, σε αυτές τις διάφορες ποιότητες μεταβάλλοντας το υλικό επίπεδο σε υπερβατικό. Αυτό είναι εφικτό γιατί η Ψυχική Δύναμη του, τη στιγμή της επίκλησης του Θεϊκού Φωτός είναι τεράστια… Κινείται σε Ενεργειακά πεδία ακατανόητα στους κοινούς θνητούς… Σε συχνότητες, κραδασμούς και παλμοδονήσεις έξω από το ανθρώπινο οπτικό φάσμα… Ο ίδιος μετουσιώνεται σε φωτεινό μετασχηματιστή κατά την εμψύχωση, διότι υλοποιεί τις ποιότητες του Θεού του τη δεδομένη στιγμή… Γίνεται «Αγωγός Θεϊκού Φωτός» και μετουσιώνοντας το, το γειώνει στα Γήινα πεδία της ύπαρξης.

Τη στιγμή που ο Ιεροφάντης συνδέεται με την Συμπαντική ενέργεια, το κορμί του είναι μετέωρο στην ύλη και η Ψυχή του, ατενίζει τα πέρατα του Σύμπαντος… Γίνεται Μετασχηματιστής και Μυεί στην κυριολεξία το άγαλμα, στη Γνώση και υλοποίηση του Θεού που εκφράζει και απεικονίζει!
Όταν είχε επιτευχθεί η κάθοδος του Θεού στο ναό μέσω της εμψύχωσης των αγαλμάτων, οι Θεοί δέχονταν από τους πιστούς τις εκδηλώσεις σεβασμού τους, τις επικλήσεις τους και με αυτό τον τρόπο εκπλήρωναν τις δεήσεις τους.
Σε κάποιους ναούς (Ασκληπιεία) ο ασθενής πιστός μπορούσε να κοιμάται κοντά στο άγαλμα του Θεού «εγκοίμηση στο Άβατο» οπότε σαν σε όνειρο, ο Θεός παρουσιαζόταν και τους ανακοίνωνε τον τρόπο ίασης τους.

Επίσης σε άλλες περιπτώσεις ο Θεός μέσω του αγάλματος (Προφητικά αγάλματα) προκαλούσε στους πιστούς κάποια διορατικότητα σχετικά με γεγονότα τα οποία έμελλε να συμβούν και ήταν πραγματικά σημαντικά. Όταν ολοκληρωνόταν η διαδικασία της «Εμψύχωσης» το άγαλμα είχε λάβει «Ζωή» ήταν ζωντανό και αυτή την ιδιότητα την διατηρούσε και τη μετέδιδε για πάντα…

Για την ομάδα ΙΧΝΕΥΤΑΙ:  
Κείμενο:Κάλλη Σκαρλάτου 
Photo Lefteris Croc, Ανδρομάχη Βόγκλη
Βιβλιογραφία: «Τα εσωτερικά απόρρητα εις τον Πλούταρχον»
                     «Μυστική Ακρόπολη»

Περισσότερα...

H ζωή ως ένα ατελείωτο σύστημα εξισώσεων.

Ξεκινώντας αυτό το άρθρο θα ήθελα να κάνω μια μικρή εισαγωγή. Σ’ όλη μου τη ζωή, οι μεγάλες μου αγάπες ήταν και παραμένουν τα μαθηματικά και η φιλοσοφία. Για τα σχολικά δρώμενα, 2 διαφορετικές κατευθύνσεις, θετική και θεωρητική, για τα δρώμενα της ψυχής μου όμως, δύο άριστα συνυφασμένες επιστήμες, που μπορούν και πρέπει, κατ’ εμέ, να συνεργαστούν αρμονικά. Τι έχουν να χωρίσουν άλλωστε, αφού και οι δύο αναζητούν απαντήσεις στα ζήτημα της κοσμογονίας. Έτσι λοιπόν, εμπνεύστηκα από τα συστήματα γραμμικών εξισώσεων και είπα να φιλοσοφήσω λίγο...

Περισσότερα...

Γεώργιος Καραϊσκάκης, Ο αγνός, λαϊκός επαναστάτης

Γεώργιος Καραϊσκάκης
Ο αγνός, λαϊκός επαναστάτης

Ο Καραϊσκάκης αποτελεί ίσως την πιο ενδιαφέρουσα προσωπικότητα της επανάστασης του 1821. Περίφημος κλέφτης του Κατσαντώνη, αρματολός των Αγράφων, αρχιστράτηγος της Ρούμελης, και προπαντός γνήσιος λαϊκός ηγέτης. Τα κατορθώματά του αξιομνημόνευτα και ο χαρακτήρας του ιδιαίτερος: οξύθυμος, βωμολόχος, ευθύς και έντιμος ο «Αχιλλέας της Ρωμιοσύνης» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο πιο ανιδιοτελής και αγνός ήρωας της επανάστασης.

Περισσότερα...

Δελφικά Παραγγέλματα vs 10 Εντολές

Η αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο δόθηκε μετά από ένα ξεκαθάρισμα σε τόνους χαρτιών και σημειώσεων. Μέσα στο απόλυτο χάος, έπεσε στα χέρια μου ένα χαρτί, που περιείχε τα Δελφικά Παραγγέλματα. Μετά από προσεκτική ανάγνωση, για μια ακόμα φορά, παρατήρησα την ομοιότητα που είχαν με τις 10 εντολές, οι οποίες δόθηκαν στο Μωυσή από το Θεό, προς τους ανθρώπους.

Περισσότερα...